12 دلیل عدم نشست روکش و بریج های دندانی

12 دلیل عدم نشست روکش و بریج های دندانی

۱۲ دلیل عدم نشست روکش و بریج ها

یکی از چالش‌ها عدم نشست روکش‌ها و بریج‌ها داخل دهان بیمار است. ابتدا باید تعریف درستی از نشست داشته باشیم. اصطلاحاً گفته می‌شود باید passive fit باشد؛ یعنی فریم یا بریج بدون هیچ‌گونه فشاری داخل دهان بیمار بنشیند و در لبه‌ی مارجین، بین فریم و دندان تراش‌خورده، هیچ‌گونه گپی وجود نداشته باشد.

این نشست یا عدم نشست دلایلی دارد، در این مقاله می‌‌خواهم در مورد آن دلایل و راهکارهایی که برای آن وجود دارد، صحبت کنم. با ویدیو در انتهای مقاله همراه باشید.

اول: parallel

یا موازی نبودن دندان‌های تراش‌خورده؛ یعنی اینکه دیواره‌های دندان تراش‌خورده کاملاً با هم موازی باشند یا اصطلاحاً parallel باشند.

اگر شما کست گچی را تهیه کردید، اگر دیدید موازی نیستند، مخصوصاً در بریج‌ها موازی نیستند، حتماً آن را به دکتر منتقل کنید و به دکتر ارجاع بدهید تا اصلاح تراش و قالب مجدد انجام بشود.

دوم: روکش‌های موقت

دومین نکته‌ای که می‌‌خواهم خدمت‌تان بگویم، در مورد ساختن روکش‌های موقت است. مخصوصاً در کارهای بریج، بهترین حالت این است که روکش‌های موقت برای دندان‌های تراش‌خورده ساخته شود؛ چون دندان‌های تراش‌خورده بسیار مستعد این خواهند بود که حرکت‌هایی داشته باشند. گاهی اوقات درمان هم اندکی طولانی می‌‌شود، کار لابراتوار طول می‌‌کشد یا بیمار دیرتر برای تحویل پروتز به کلینیک مراجعه می‌‌کند. در این پروسه‌ای که طول می‌‌کشد، احتمال دارد جابه‌جایی یا حرکت دندان‌ها اتفاق بیفتد و نشست به‌درستی نباشد.

ترجیحاً بهتر است که روکش‌های موقتی که ساخته می‌‌شود اصطلاحاً full contour باشد؛ فرم کاملی داشته باشد.

سوم: دیچ (ditch) کردن

سومین مورد ما دیچ (ditch) کردن است. گاهی اوقات بعضی از تکنیسین‌های عزیزمان موقع دیچ کردن احتمال دارد خط خاتمه‌ی تراش را کمی عمیق‌تر یا  gingival تر دیچ بکنند. این می‌‌تواند باعث عدم نشست روکش‌های ما بشود.

چهارم: relief کردن و گرفتن undercut

چهارمین نکته relief کردن و گرفتن  undercut هاست، آندرکات‌های بسیاری ریزی که در تراش به وجود می‌‌آیند. شاید موقع وکس‌آپ (Wax-up) کردن به خاطر حالت الاستیکی که موم دارد، به‌راحتی دربیاید و سر جای خودش بنشیند، موقع فریم شاید مقداری از گچ را بتراشد و سر جای خودش بنشیند.

ولی در دهان این اتفاق نخواهد افتاد و شما با عدم نشست مواجه خواهید شد.

پنجم: ضعف در طراحی فریم‌ورک‌ها (framework)

پنجمین نکته، ضعف در طراحی فریم‌ورک‌ها (framework)  است، آن ضخامت نامناسبی که در قسمت جوینت‌ها یا  connect jointها داریم، وقتی فریم را داخل کوره‌ی پخت پرسلن قرار می‌دهیم، می‌‌تواند باعث distortion یا تغییر حالت بشود.

ششم: نسبت آب و مایع و پودر در قسمت اینوست کردن

ششمین نکته، نسبت آب و مایع و پودر در قسمت اینوست کردن است. تغییرات انبساط حرارتی می‌‌تواند باعث تنگ شدن فریم بشود و ما با عدم نشست مواجه باشیم.

هفتم: لحیم کردن نادرست

هفتمین نکته، لحیم کردن نادرست است. قسمتی که لحیم می‌‌شود، شاید دوباره وقتی در کوره‌ی پرسلن قرار می‌‌گیرد، باعث تغییر حالت و distortion بشود.

هشتم: آلیاژهایی است که اکسید زیادی دارند

هشتمین نکته، آلیاژهایی است که اکسید زیادی دارند؛ یعنی داخل فریم لایه‌ی اکسید ضخیم می‌‌شود و آن لایه‌ی اکسید ضخیم می‌‌تواند کمی باعث عدم نشست بشود و بهترین حالت این است که بعد از glaze ، قبل از اینکه کار را برای کلینیک ارسال کنید، داخل فریم‌ها حتماً sandblast بشود.

نهم: موقعی است که تکنسین‌های عزیزمان اوپک می‌گذارند یا پرسلن می‌‌گذارند

نهمین مورد، موقعی است که تکنسین‌های عزیزمان اوپک می‌گذارند یا پرسلن می‌‌گذارند، باید حواسشان به این باشند که اوپک یا پرسلن به داخل فریم ورود نکند یا اگر ورود کرده، حتماً قبل از ارسال، آن قسمتی که اوپک یا پرسلن به داخل فریم رفته، حتماً برداشته بشود و برای دکتر ارسال بشود.

دهم: راک‌ها هستند

دهمین مورد، راک‌ها هستند. خود راک‌ها می‌‌توانند باعث عدم نشست بشوند که ان‌شاءالله در یک ویدئو جداگانه مفصل در مورد راک‌ها برای شما توضیح خواهم داد.

یازدهم: تداخل پونتیک‌ها با نسج نرم یا لثه

یازدهمین مورد در بریج‌ها می‌تواند تداخل پونتیک‌ها با نسج نرم یا لثه باشد. این نکته‌ای است که حتماً باید به آن دقت کنیم. زیر پونتیک‌ها اصطلاحاً بلندی گرفته می‌شود، کاربنی که گذاشتیم، آن قسمت گرفته بشود که باعث راک یا بازی یا الاکلنگی در بریج‌ها نباشد.

دوازدهم: تماس‌های پروگزیمالی سنگین در موقع پرسلن‌گذاری

دوازدهمین مورد می‌تواند تماس‌های پروگزیمالی سنگین در موقع پرسلن‌گذاری باشد که سه دلیل دارد:

یکی می‌‌تواند اره کردن اشتباه باشد، دومی می‌‌تواند بی‌ثباتی دای باشد که من توصیه می‌‌کنم حتماً در کارهای بریج از دوبله پین استفاده کنید. سومین نکته موقعی است که شما کار را اره می‌‌کنید، اره‌ی شما به دیواره‌ی قسمت مزیال یا دیستال، قسمت پروگزیمال گرفته می‌‌شود و آن قسمت را اره می‌‌کنید. آن قسمت موقع پرسلن‌گذاری حجیم‌تر می‌‌شود و این می‌‌تواند باعث عدم نشست بریج‌ها یا روکش‌ها داخل دهان بشود. راهکاری که من برای این قضیه دارم این است که حتماً یک solid cast یا کست شاهد تهیه کنید و قبل از اینکه کارتان را گلیز کنید و برای کلینیک ارسال کنید، حتماً روی solid cast یا کست شاهدتان تست کنید، آن قسمت پروگزیمالی سنگین گرفته بشود و در نهایت گلیز بشود.

ما سعی می‌‌کنیم برای تک‌تک کارهایمان در لابراتوار چنین کاری را انجام بدهیم که در کلینیک با مشکل نشست مواجه نباشند. سعی کردم تمام مواردی که برای یک نشست ایده‌آل و عالی برای بریج‌ها و روکش‌های شما لازم است را بازگو کنم.

خوشحال می‌شوم نظرت را در مورد این محتوای عمیق و تخصصی بدانم. با آرزوی موفقیت برای تمام پروتزیست های عزیز

ویدیوی آموزشی 12 دلیل عدم نشست روکش و بریج های دندانی

۱۲ دلیل عدم نشست روکش و بریج ها
نمایش ویدیو درباره ۱۲ دلیل عدم نشست روکش و بریج ها

هرآنچه سؤال یا مُشکلی در ارتباط با این مقاله دارید از طریق دیدگاه در میان بُگذارید، دیدگاه شما بدون پاسخ نخواهد ماند.

زینب رحیم زاده

زینب رحیم زاده

تکنسین پروتزهای دندانی

عاشق آلبالو یخ زده با نمک، کار و خانواده: بیش از ۱۵ ساله در زمینه ساخت پروتزهای دندانی به‌ویژه ایمپلنت و زیبایی فعالیت می‌کنم. تلاش می‌کنیم تا وب‌سایت های دنت محیط مفید و اثربخشی برای دندان‌پزشکان و دندان‌سازان کشورم باشد.

  • اگر به‌دنبال همکاری با لابراتوار حرفه‌ای هستید، همین الان تماس بگیرید
لطفا به این مقاله امتیاز دهید
[ راست کمترین و چپ بیشترین امتیاز ]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

جستجو در سایت

دسته بندی ها

درحال بارگذاری ...
× ارتباط از طریق واتس‌اَپ